Maigret en het huis van de rechter by Georges Simenon

Author:Georges Simenon [Simenon, Georges]
Format: epub

7. Vraagt u het maar aan de commissaris

Het was een feest, om acht uur 's morgens de te smalle trap af te gaan, welker pitchpine leuning blonk in het zonlicht, de gelagkamer leeg aan te treffen, plaats te nemen aan zijn vaste tafeltje, dat al gedekt klaarstond, met een kom van grof aardewerk, eigengemaakte worst en garnalen, die diezelfde morgen waren gevangen.

-Therese! riep hij, terwijl hij ging zitten. Mijn koffie... Die werd hem gebracht door de waardin.

-Therese is naar de slager toe...

-Vertelt u eens, mevrouw... Ik zie geen mens in de haven, hoewel het eb is... Zijn de mensen hier soms bang voor een beetje kou?

-Het is dood tij..., gaf zij ten antwoord.

-Hoe bedoelt u?

-Met zulk laag water is het ondoenlijk om naar de mosselbanken te gaan...

-En wil dat zeggen, dat de panneboeren slechts de helft van de tijd werken?

-Welnee! De meesten hebben ook nog een stukje grond, drasland, vee...

Zelfs Mejat wachtte een vriendelijke ontvangst, ondanks zijn brillantine en een mallotige, al te fondant-groene sjaal.

-Ga zitten... Tast toe... En vertel me eens, watje aan de weet bent gekomen bij je bezoek aan dat arme oude mens...

Het ging om de moeder van Marcel. Eerlijk gezegd, had Maigret er niets op tegen gehad, dat karweitje te kunnen afschuiven op de inspecteur.

-...Een oude visserswoning, is het niet?... Oude meubelen, die ruiken naar de tijd van vroeger... Een ouderwetse, staande klok met een koperen slinger, die loom en glimmend heen en weer gaat...

-U hebt het mis, chef... Het huis wordt elk jaar nieuw geverfd... De oude deur is vervangen door een moderne deur, voorzien van imitatie-smeedwerk... De meubels zijn afkomstig uit een grote zaak aan de boulevard Barbes in Parijs...

-Ze is begonnen met je een glaasje aan te bieden...

-Ja...

-En het was je niet mogelijk om dat af te slaan...

De arme Mejat vroeg zich af, wat voor verkeerds hij had gedaan, met een glaasje inheemse brandewijn, een geurige mirabelle, te accepteren.

-Bloos maar niet... Ik denk aan iemand anders... Soms aan zichzelf, toen hij had gedronken en gegeten bij de rechter?

-Er zijn mensen die kunnen weigeren, en anderen die dat niet kunnen. Je ging naar die oude vrouw toe om inlichtingen van haar los te krijgen tegen haar zoon, en je bent begonnen met van haar mirabelle te drinken... Ik geloof, dat de rechter wel zo iemand is, die kan weigeren... Onverschillig wat weigeren!... Al was het aan zichzelf!... Probeer het maar niet te begrijpen... Heeft ze gehuild?

-U weet dat ze bijna even groot en even fors is als haar zoon... In het begin hield ze zich groot, daarop begon ze hoog van de toren te blazen... Ze had het er over, om, als het zo doorging, naar een advocaat toe te gaan... Ik heb haar gevraagd, of haar zoon de laatste tijd nog op reis was geweest... Ik had het gevoel, dat ze even aarzelde...

-'Ik meen, dat hij in Niort is geweest voor zaken...'

-'Weet u zeker, dat het Niort was?... Is hij daar de nacht overgebleven?...'

-'Ik weet het niet meer...'

-'Hoe is het mogelijk, dat u

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.